Osiągnięcia

29 maja 2017r w Pracowni Elektrofizjologii I Katedry i Kliniki Kardiologii WUM przeprowadzono pierwszy zabieg ablacji podłoża migotania przedsionków, w trakcie którego zaprezentowano System Carna Life i jego możliwości między innymi wizualizacje serca pacjenta w postaci hologramu. Zabieg został przeprowadzony przez zespół: dr Piotr Lodziński, lek. Michał Peller, dr Paweł Balsam. Zabiegi izolacji żył płucnych są wykonywane w Klinice Kardiologii kierowanej przez Profesora Grzegorza Opolskiego od 2003r, a ośrodek znalazł się w 2017r na drugim miejscu w Polsce w rankingu WPROST w kategorii „Ablacje podłoża zaburzeń rytmu serca”. Kilka dni przed zabiegiem zostało wykonane badanie tomografii komputerowej serca pacjenta. W trakcie zabiegu operator miał możliwość obejrzenia w goglach rozszerzonej rzeczywistości hologramu serca pacjenta. W przyszłości takie rozwiązanie będzie pozwalało na szybkie tworzenie mapy lewego przedsionka w systemie elektroanatomicznym oraz będzie skracać czas ekspozycji na promieniowanie jonizujące. Stworzenie dokładnej mapy lewego przedsionka jest jednym z kluczowych elementów zabiegu wpływających na jego skuteczność i bezpieczeństwo. Oprogramowanie analitycznego systemu telemedycznego #Carna Life już teraz pozwala na sterowanie obrazem za pomocą gestów oraz poleceń głosowych. Jest to kolejna nowoczesna technologia, która została zaprezentowana w tym ośrodku i pierwszy raz przetestowana w trakcie zabiegu ablacji podłoża arytmii. Zespół kierowany przez dr. Piotra Lodzińskiego wykonał w lutym 2017r pierwszy zabieg ablacji z wykorzystaniem druku 3D serca pacjentki po operacjach korekcji wady wrodzonej serca.

________________________________________________________________________________________

10 lutego 2017 r. w I Katedrze i Klinice Kardiologii WUM dr Piotr Lodziński z zespołem w składzie: dr Paweł Balsam, dr Michał Peller przeprowadzili pierwszy zabieg ablacji podłoża częstoskurczu komorowego u pacjentki po operacji wrodzonej wady serca z wykorzystaniem systemu elektroanatomicznego oraz wsparciem druku 3D.Dotychczas przygotowując się do tego rodzaju zabiegu, możliwe było rekonstruowanie trójwymiarowego obrazu serca pacjenta na płaskim monitorze komputera. Dokładna znajomość anatomii serca pacjenta po operacji wady wrodzonej jest jednym z elementów warunkujących skuteczność i bezpieczeństwo ablacji podłoża arytmii. Zespół I Katedry i Kliniki Kardiologii WUM ma do dyspozycji drukarkę umożliwiającą wydruk trójwymiarowego modelu serca na podstawie serii dwuwymiarowych obrazów z rezonansu magnetycznego lub tomografii komputerowej. Zabieg ablacji podłoża częstoskurczu komorowego został przeprowadzony u pacjentki poddanej dwukrotnej operacji korekcji wady serca (Tetralogia Fallota: 1966r., 1976r.). Wydrukowane serce ułatwiło zaplanowanie zabiegu jeszcze przed wprowadzeniem cewników do serca pacjentki oraz przygotowanie na potencjalne trudności z nawigowaniem cewnikami w trakcie ablacji. Dzięki temu procedura zakończyła się bez powikłań. Technologia druku 3D jest również przydatna podczas zabiegów ablacji podłoża arytmii u dzieci. Zabiegi tego rodzaju wykonywane są wspólnie z zespołem Kliniki Kardiologii Wieku Dziecięcego i Pediatrii Ogólnej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

________________________________________________________________________________________

W dniu 22 sierpnia 2016 roku, w I Katedrze i Klinice Kardiologii dwóm pacjentom wszczepiono najmniejsze na świecie stymulatory serca – MICRA TPS. Zabiegi przeprowadzili dr hab. Marcin Grabowski z I Katedry i Kliniki Kardiologii naszego Uniwersytetu oraz dr hab. Przemysław Mitkowski z I Kliniki Kardiologii Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. Pacjenci (l. 66 i l. 73) to dwaj mężczyźni z licznymi powikłaniami po próbach wszczepienia klasycznych stymulatorów serca. U pacjentów stosowano klasyczne urządzenia, które w ich przypadku zawiodły. MICRA TPS nie wykorzystuje elektrod do połączenia jam serca z baterią urządzenia, dzięki czemu minimalizowane jest ryzyko powikłań infekcyjnych czy uszkodzenia elektrod. Kolejną zaletą tej terapii jest małoinwazyjność samego zabiegu. Z perspektywy pacjenta jest to po prostu większy zastrzyk. Blizna po takim zabiegu ma zaledwie kilka milimetrów, a nie kilka centymetrów jak po wszczepieniu klasycznych stymulatorów.Zabiegi przeprowadzono w Samodzielnym Publicznym Centralnym Szpitalu Klinicznym przy ul. Banacha w Warszawie. 


________________________________________________________________________________________


14 grudnia 2015 r. w I Katedrze i Klinice Kardiologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego przeprowadzono zabieg implantacji najnowszej generacji monitora, który w sposób ciągły rejestruje rytm serca. Jest to pierwsze w Polsce zastosowanie urządzenia wprowadzonego na europejski rynek niespełna miesiąc temu.  Zabieg implantacji rejestratora przeprowadzono u 43-letniego pacjenta, u którego występowały utraty przytomności o niejasnych przyczynach.  Wszczepione urządzenie umożliwia ciągłą rejestrację sygnału elektrycznego mięśnia sercowego, a tym samym ocenę poszczególnych załamków w EKG. Długa żywotność baterii urządzenia, wynosząca 4 lata umożliwia wykrycie szczególnie takiej arytmii, która pozostawała nieuchwytna dla standardowych metod diagnostyki elektrokardiograficznej (np. badań Holter-EKG). Dodatkowe algorytmy zaimplementowane do urządzenia umożliwiają rozróżnienie różnych typów arytmii. Jak wspomina główny operator wykonujący zabieg, dr hab. n. med. Marcin Grabowski,  dostępne dziś urządzenia nie tylko dają możliwość wiarygodnej, wieloletniej oceny rytmu serca i w przypadku wystąpienia jego zaburzeń lub objawów u pacjenta, zarejestrowania ich, ale przede wszystkim wykorzystują mało inwazyjne techniki implantacji, przez co zapewniają komfort pacjentowi i pozwalają na normalne funkcjonowanie w codziennym życiu.


 

                             

________________________________________________________________________________________

07.12.2016 W Klinice Kardiologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego wprowadzono do użycia nowoczesny, oparty o techniki telemedycyny system do monitorowania pacjentów z wszczepionymi urządzeniami do elektroterapii serca - stymulatorami serca i kardiowerterami-defibrylatorami. Jest to pierwsze w Polsce takie zastosowanie urządzeń, które  na świecie wprowadzono w połowie tego roku. Zgodnie z zastosowanym rozwiązaniem, pacjent z wszczepionym urządzeniem otrzymuje nadajnik, który wielkością przypomina telefon komórkowy typu smartphone. Nadajnik komunikuje się bezprzewodowo z implantowanym pod skórą urządzeniem i odczytuje jego zapisy. Dane odczytane przez nadajnik są w następnym kroku wysyłane do ośrodka koordynującego. Transmisja odbywa się codziennie, w stałych odstępach czasowych, ale również w sytuacjach pilnych. W ten sposób koordynujący ośrodek na bieżąco jest informowany o tym, jak dane urządzenie pracuje u konkretnego pacjenta, co z jednej strony ułatwia wczesną diagnostykę nieprawidłowości, a z drugiej strony zapewnia komfort choremu.

                             

________________________________________________________________________________________

07.08.2015 W I Katedrze i Klinice Kardiologii, kierowanej przez prof. Grzegorza Opolskiego, wykonano zabieg implantacji podskórnego kardiowertera-defibrylatora. Jest to nowoczesna metoda zapobiegania nagłemu zgonowi sercowemu u pacjentów z ryzykiem wystąpienia groźnych komorowych zaburzeń rytmu serca. Jest to pierwsza na Mazowszu implantacja, która została przeprowadzona w Klinice naszej Uczelni przez: dra hab. Marcina Grabowskiego, dra med. Marcina Michalaka oraz proktora – prof. Joachima Winter (Düsseldorf, Niemcy). Zabieg wykonano u 62-letniego pacjenta z ciężką pozawałową niewydolnością serca, ze wskazaniami do wszczepienia kardiowertera-defibrylatora, u którego wszczepienie tradycyjnego urządzenia zawierającego elektrody wewnątrzsercowe było niewskazane z powodu bardzo wysokiego ryzyka infekcji. Podskórny kardiowerter-defibrylator (ang. subcutaneous implantable cardioverter defibrillator, S-ICD) to urządzenie, w którym elektrody defibrylujące (a więc ratujące życie w przypadku nagłego zatrzymania krążenia) nie są wszczepiane bezpośrednio do wnętrza serca. Takie postępowanie istotnie zmniejsza ryzyko infekcyjne, a dodatkowo pozwala ominąć anatomiczne trudności np. niedrożności lub anomalie układu żylnego.

             

________________________________________________________________________________________

23.07.2015 W I Katedrze i Klinice Kardiologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego wdrożono nowoczesną metodę zapobiegania infekcjom w czasie zabiegów implantacji urządzeń do elektroterapii serca - tzw. kopertę antybakteryjną. Metoda została zastosowana u u pacjenta z wszczepionym kardiowerterem-defibrylatorem z funkcją resynchronizacji, u którego oceniono wysokie ryzyko wystąpienia powikłań infekcyjnych podczas kolejnych interwencji zabiegowych. W skład koperty antybakteryjnej wchodzi siatka polipropylenowa, pokryta warstwą wchłanialnego polimeru uwalniającego antybiotyki. Dodatkowo siatka powoduje stabilizację urządzenia i elektrod, zapobiegając ich przemieszczeniu. Jest to o tyle istotne, że infekcje są jednymi z najpoważniejszych powikłań zabiegów wszczepienia lub wymiany układów do elektroterapii.

                         

________________________________________________________________________________________

15.12.2014 11 grudnia 2014 roku w I Klinice Kardiologii WUM u 74 letniej pacjentki z dużym ryzykiem konwencjonalnej operacji kardiochirurgicznej wykonano zabieg przecewnikowej implantacji zastawki aortalnej (TAVI) przez tętnicę szyjną wspólną. Była to pierwsza tego typu operacja przeprowadzona w naszym kraju. 

                   

________________________________________________________________________________________

26.11.2014 W kierowanej przez prof. Grzegorza Opolskiego I Katedrze i Klinice Kardiologii WUM z siedzibą w Samodzielnym Publicznym Centralnym Szpitalu Klinicznym, zespół lekarzy Pracowni Elektrostymulacji implantował najnowocześniejszy z dostępnych na rynku kardiowerter-defibrylator z funkcją resynchronizującą lewą komorę serca. Kardiowertery-defibrylatory z funkcją resynchronizująca posiadają dodatkową elektrodę umieszczaną w specjalnym naczyniu krwionośnym (zatoce wieńcowej), która ma za zadanie stymulować lewą komorę serca. Taka stymulacja pozwala przywrócić synchronię skurczów serca w przypadkach, gdy została ona zaburzona wskutek bloków przewodzenia. W starszych typach elektroda ta stymulowała lewą komorę w jednym punkcie, natomiast najnowszy wszczepiony typ umożliwia stymulację tej komory w kilku punktach, co poprawia wydajność resynchronizacji.


________________________________________________________________________________________

03.10.2014  w I Katedrze i Klinice Kardiologii w Samodzielnym Publicznym Centralnym Szpitalu Klinicznym WUM, kierowanej przez prof. Grzegorza Opolskiego, u pacjenta po przebytym zawale serca zastosowano automatyczną kamizelkę defibrylującą LifeVest. Na system LifeVest składają się dwa główne elementy: kamizelka z miękkimi paskami bawełnianymi i elektrodami, którą zakłada się na klatkę piersiową, tak jak plecak, oraz monitor, noszony przez pacjenta w futerale przy pasie lub na pasku naramiennym. Zestaw noszony jest przez pacjenta cały czas, nawet podczas snu. Informacje na temat rytmu serca są zbierane i przechowywane przez monitor. W momencie kiedy wystąpią groźne dla życia komorowe zaburzenia rytmu serca, urządzenie wykonuje defibrylację w celu przywrócenia prawidłowego rytmu, co ratuje życie pacjentowi.

                                           


              

________________________________________________________________________________________

29 września 2014 r., w I Katedrze i Klinice Kardiologii w Samodzielnym Publicznym Centralnym Szpitalu Klinicznym WUM, kierowanej przez prof. Grzegorza Opolskiego, wszczepiono po raz pierwszy w Polsce miniaturowy rejestrator pracy serca Reveal LINQ. Zabieg został wykonany przez dr. hab. Marcina Grabowskiego. Dzięki długoterminowemu monitorowaniu rytmu serca pacjenta rejestrator umożliwia potwierdzenie obecności i określenie rodzaju zaburzeń rytmu, a co za tym idzie – dobranie odpowiedniego postępowania. Wszczepiane pod skórę urządzenie Reveal LINQ jest mniejsze niż rozmiar baterii AAA, a jego bateria ma żywotność 3 lat. W ten sposób rytm serca pacjenta jest rejestrowany przez cały czas przez okres 3 lat, co zdecydowanie zwiększa prawdopodobieństwo zarejestrowania niebezpiecznej dla życia arytmii, jeżeli takowa występuje u chorego. To jest niewątpliwa zaleta urządzenia Reveal LINQ nad tradycyjnymi aparatami Holter-EKG, które monitorują rytm serca jedynie przez okres 24 godzin i za pomocą których jest niemal niemożliwe, aby wykryć groźną dla życia arytmię występującą na przykład raz w roku. A jak stwierdził operator, dr hab. Marcin Grabowski: „Aby zdiagnozować nieprawidłowości w pracy serca, musimy je zanotować.”


________________________________________________________________________________________

W dniu 10 lipca 2013 roku wykonano zabieg u 75-letniego mężczyzny wcześniej zdyskwalifikowanego z konwencjonalnej wymiany zastawki z uwagi na obecność masywnych zwapnień w aorcie wstępującej (aorta porcelanowa). Po raz pierwszy w SP CSK (drugi zabieg w Polsce) wszczepiono z dostępu przezkoniuszkowego (lewostronna torakotomia) protezę biologiczną Engager 26 mm (Medtronic Inc.), która z uwagi na swoją nowatorską budowę (ramiona pozwalające na akomodacje płatków natywnej zastawki) umożliwia precyzyjne pozycjonowanie oraz minimalizuje przeciek okołozastawkowy.


________________________________________________________________________________________

23.04.2014 W I Katedrze i Klinice Kardiologii naszej Uczelni u pacjentów z groźnymi zaburzeniami rytmu serca wykonano zabiegi wszczepienia wysokoenergetycznych kardiowerterów-defibrylatorów, w przypadku których, dzięki zastosowaniu odpowiedniej budowy samego urządzenia i wykorzystania odpowiednich elektrod, można bezpiecznie wykonywać badania rezonansu magnetycznego w przyszłości (tzw. urządzenie kompatybilne z MRI - proMRI).To bardzo istotne, gdyż współcześnie u pacjentów, którzy mają wszczepione urządzenia do elektroterapii (stymulatory, kardiowertery-defibrylatory) wykonanie cennego diagnostycznie badania rezonansu magnetycznego jest niemożliwe.


________________________________________________________________________________________

W ramach realizowanego w I Katedrze i Klinice Kardiologii SPCSK programu leczenia wad strukturalnych serca z zastosowaniem technik małoinwazyjnych, w dniach między 5 a 11 grudnia 2013 przeprowadzono 3 kolejne zabiegi przezskórnej korekcji niedomykalności mitralnej z wykorzystaniem systemu MitraClip. Niedomykalność zastawki mitralnej pozostaje drugą, po stenozie aortalnej, pod względem częstości występowania wadą zastawkową serca. Blisko połowa pacjentów obarczonych tą wadą to ludzie starsi, po 70 roku życia, obarczeni wieloma chorobami współistniejącymi. Tradycyjną metodą leczenia tej wady jest operacja kardiochirurgicznej wymiany zastawki, która jednak  u wielu chorych (szczególnie ze wspomnianej wyżej grupy) jest zbyt ryzykowna i nie może być wykonana. Tacy pacjenci mogą szczególnie skorzystać na wprowadzeniu zdecydowanie mniej inwazyjnej metody MitraClip, której idea polega na „zapięciu” przeciwległych płatków zastawki aortalnej z zastosowaniem specjalnych klipsów.

                           

________________________________________________________________________________________

22.08.2013 Algorytm kardiologiczny to pierwsze w Polsce tego rodzaju narzędzie edukacyjne dedykowane dla lekarzy, prezentujące aktualne standardy postępowania w OZW. Twórcami rozwiązania jest zespół pracowników I Katedry i Kliniki Kardiologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Algorytm kardiologiczny to naukowy projekt, który został zrealizowany przez zespół lekarzy z I Katedry i Kliniki Kardiologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego oraz specjalistów w dziedzinie rozwiązań informatycznych. Jest narzędziem informatycznym przedstawiającym złożone wytyczne postępowania w ostrych zespołach wieńcowych (OZW) w postaci interaktywnych, dynamicznych i multimedialnych ścieżek decyzyjnych (algorytmów). Metoda ta ma na celu usprawnienie i przyspieszenie decyzji odnośnie postępowania u pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi (m.in. z zawałem serca). Usprawnienie decyzji oznacza skrócenie czasu pomiędzy wystąpieniem objawów a rozpoczęciem optymalnej terapii, co zmniejsza ryzyko powikłań oraz niepowodzeń terapeutycznych.


________________________________________________________________________________________

W dniu 22 marca 2013 zespół lekarzy z I Katedry i Kliniki Kardiologii SP CSK przy ul. Banacha, przeprowadził pierwszy w Warszawskim Uniwersytecie Medycznym, zabieg przezskórnego leczenia niedomykalności mitralnej za pomocą zapinki MitraClip (MitraClip, Abbott Labs.). Zabieg wykonano u 67-letniego chorego, z ciężką pozawałową niedomykalnością mitralną, po licznych rewaskularyzacjach wieńcowych oraz po implantacji kardiowertera-defibrylatora. Ze względu na bardzo wysokie ryzyko klasycznej operacji kardiochirurgicznej, zastosowanie MitraClipu było najbezpieczniejszym sposobem zmniejszenia stopnia niedomykalności mitralnej. Zabieg przeprowadził zespół w składzie: dr n. med. Adam Rdzanek (operator), dr n. med. Arkadiusz Pietrasik (operator), dr n. med. Marek Kiliszek, dr n. med. Piotr Scisło (nawigacja echokardiograficzna), dr n. med. Janusz Kochman (kierownik zespołu Kardiologii Inwazyjnej) oraz dr Jolanta Zygmunt (opieka anestezjologiczna). MitraClip to innowacyjne urządzenie do małoinwazyjnego leczenia niedomykalności zastawki mitralnej metodą „brzeg do brzegu” - polegającą na zespoleniu wolnych brzegów płatków zastawki przy użyciu zapinki. Wykonywany na bijącym sercu i nieustannie otwierającej się zastawce, zabieg implantacji MitraClipa należy do najtrudniejszych inwazyjnych procedur kardiologicznych wykonywanych drogą przezskórną.


________________________________________________________________________________________

W dniu 20 listopada br. w I Katedrze i Klinice Kardiologii wykonano pierwszą w historii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego implantację w pełni bioabsorbowalnego stentu wieńcowego.  Pacjentką była 64-letnia chora ze stabilną chorobą wieńcową i typowymi dolegliwościami stenokardialnymi przy wysiłku. Wykonany przez zespół kardiologów inwazyjnych (dr n. med. Janusz Kochman, dr n. med. Arkadiusz Pietrasik) zabieg pozwolił na pełne ustąpienie objawów i poprawę stanu klinicznego. Stenty bioabsorbowalne są kolejnym etapem w rozwoju technik przezskórnego leczenia choroby wieńcowej – określane mianem czwartej rewolucji w kardiologii inwazyjnej.  W przeciwieństwie do klasycznych stentów metalowych, do ich budowy zastosowano specjalny polimer kwasu mlekowego, który w ciągu dwóch lat od implantacji ulega całkowitej degradacji i zastąpieniu tkanką ściany naczynia. Ta cecha odróżnia te stenty od ich tradycyjnych odpowiedników, które po wszczepieniu pozostają na stałe w naczyniach wieńcowych.


________________________________________________________________________________________

Dnia 17 marca 2010 odbyło się pierwsze w historii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego wszczepienie sztucznej zastawki aortalnej metodą przezskórną (eng. trans-catheter aortic valve implantation, TAVI). Zabieg przeprowadził zespół I Katedry i Kliniki Kardiologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego kierowanej przez prof. Grzegorza Opolskiego. Głównym operatorem był Kierownik Oddziału Kardiologii Inwazyjnej w Klinice - dr med. Janusz Kochman, który przeprowadził zabieg wraz z dr. Jean-Claude Laborde (St. George Hospital, Wielka Brytania) pionierem i kluczowym badaczem zaangażowanym w tworzenie zastawek typu CoreValve™. Metoda ta stanowi bardzo ważną opcję dla pacjentów z ciasną objawową stenozą aortalną, u których zabieg kardiochirurgicznej operacji wymiany zastawki aortalnej poprzez otwarcie klatki piersiowej jest zbyt ryzykowny m.in. ze względu na wiek czy obciążenia chorobowe.


________________________________________________________________________________________

26.05.2010 Podczas imprezy edukacyjno-naukowej "Warszawski Uniwersytet Medyczny - Społeczeństwu Warszawy" po raz pierwszy zaprezentowano internetową mapę automatycznych zewnętrznych defibrylatorów zlokalizowanych na terenie Warszawy. Serwis internetowy www.docelu.pl/defibrylatory to inicjatywa zespołu I Katedry i Kliniki Kardiologii WUM. Celem projektu jest poprawa bezpieczeństwa mieszkańców stolicy. Automatyczne kardiowertery-defibrylatory powinny być zlokalizowane w miejscach, gdzie przynajmniej raz w roku jedna osoba doznaje nagłego zatrzymania krążenia. W większości przypadków przyczyną nagłego zatrzymania krążenia jest migotanie komór, dla którego najlepszą metodą postępowania jest jak najszybsza defibrylacja.


________________________________________________________________________________________

W dniach 4 i 5 stycznia 2010r. w I Katedrze i Klinice Kardiologii oraz Zakładzie Informatyki Medycznej i Telemedycyny WUM zainicjowano działanie systemu zbierania i transmisji danych dotyczących pacjentów kardiologicznych. Zakupiony system pozwoli na rozszerzenie dotychczasowej współpracy pomiędzy Katedrą i Kliniką Kardiologii a zespołami Pogotowia Ratunkowego i szpitalnymi oddziałami ratunkowymi. Dzięki innowacyjnemu rozwiązaniu technicznemu lekarz w karetce pogotowia będzie miał możliwość nie tylko wysłania zapisu elektrokardiogramu pacjenta z podejrzeniem ostrego zespołu wieńcowego do Pracowni Kardiologii Inwazyjnej i Oddziału Intensywnej Opieki Kardiologicznej Kliniki Kardiologii, ale również, korzystając ze specjalnie przystosowanych tabletów, przesłania danych medycznych o stanie chorego i uzyskania szybkiej konsultacji kardiologów przebywających w tym czasie na dyżurze. Działanie to przyspieszy postawienie diagnozy, a zatem pozwoli na szybsze udzielenie niezbędnej pomocy pacjentowi i ewentualne przewiezienie go do ośrodka referencyjnego z całodobowym dyżurem leczenia inwazyjnego ostrego zawału serca.


________________________________________________________________________________________

15 marca 2011 r. miało miejsce pierwsze w historii ośrodków kardiologicznych Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego zastosowanie profesjonalnego urządzenia do utrzymywania hipotermii leczniczej u nieprzytomnego chorego po nagłym zatrzymaniu krążenia. Procedurę przeprowadził zespół I Katedry i Kliniki Kardiologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego kierowanej przez prof. Grzegorza Opolskiego. W skład zespołu realizującego program hipotermii leczniczej wchodzą dr Grzegorz Karpiński, dr Robert Kowalik i dr Łukasz Kołtowski. Zabieg hipotermii terapeutycznej pozwala obniżyć temperaturę głęboką organizmu, a tym samym spowolnić procesy destrukcji komórek ośrodkowego układu nerwowego wywołane szokiem organizmu po nagłym zatrzymaniu krążenia.